روش وج رزکشن در عمل لابیاپلاستی

روش وج رزکشن یک روش موثر در جراحی لابیاپلاستی است. در این روش قسمتی از لابیا به صورت وج، تحت بی حسی موضعی برداشته می‌ شود. زمان عمل کمتر از یک ساعت است. از عوارض آن می توان به اِدِم و خارش اشاره کرد که به ندرت اتفاق می افتد. لابیاپلاستی یکی از شایع ترین جراحی های زیبایی واژن است و پزشکان از تکنیک های متفاوتی برای کاهش سایز استفاده می کنند. ولی دو روش لاینر و وج بیشتر استفاده می شود.
روش وج بدین صورت است که اسکار (زخم) کوچک تر است و شکل لابیا حفظ می شود. معمولا این روش بیشتر برای بیمارانی که لابیای بزرگ و کلیتوریس کوچک داشته و ورودی نیاز به اصلاح ندارد، مناسب است. قسمت وسط برداشته می شود و بالا و پایین بهم نزدیک می شود.
در بانوانی که لابیا خیلی بزرگ و ضخیم نیست بافت را می توان نگه داشت و فقط پوست را برگرداند. ولی در بانوانی که لابیا خیلی بزرگ و ضخیم است، زیر پوست هم برداشته می شود و بعد آن را ترمیم می کنند. زیرا اگر باقی بماند همچنان شکل لابیا بزرگ می ماند. در این دسته از بانوان اگر لابیا اطراف کلیتوریس را هم درگیر کرده و چین های بزرگی داشته باشد از چند تکنیک، باتوجه به تجربه جراح استفاده می شود. این مشکل در بانوان بسیار شایع است. بعضی ازبیماران، مشکل بزرگی کلیتوریس دارند به نحوی که شکل کلیتوریس مشابه آلت تناسلی مردانه (penis) می شود، برای این دسته از افراد هم از تکنیک های مختلف و جداگانه برای اصلاح، استفاده می شود.

عوارض بعد لابیاپلاستی در روش وج رزکشن

  •  بازشدن محل جراحی
  • ایجاد عارضه ای شبیه سوراخ یا پنجره که این مورد بیشتر در بانوان سیگاری (به علت خون رسانی ضعیف در آن ناحیه) اتفاق می افتد.
بیمار باید بداند شکل نهایی محل جراحی به شرایط فرد بستگی دارد و لزوما مطابق خواسته ی او نمی شود، زیرا ممکن است خواسته ی فرد، نامعقول باشد. برای حل این مشکل، بیمار باید مشکل خود را شرح دهد تا جراح تعیین کند که مشکل بیمار قابل اصلاح هست یا نه.
لابیاپلاستی را می توان تحت بی حسی موضعی انجام داد ولی برای بانوانی که کمتر از ۲۵سال سن دارند، مخصوصا افراد مضطرب، تحت بی هوشی هم انجام می شود. می توان قبل از جراحی از دارو های کاهش اضطراب استفاده کرد. از نکات مهم، استفاده از سوزن ظریف و تجویز آنتی بیوتیک است. قبل از جراحی، قسمت هایی که قرار است برداشته شوند باید با ماژیک های جراحی علامت زده شوند.

مراحل

 بعد از تزریق ماده ی بی حسی، نیم ساعت فاصله نیاز است. قسمت بالا و پایین با حداقل فشار ممکن باید به هم رسانده شوند. بعد از علامت زدن قسمت های موردنظر، لیدوکائین ۱ درصد در اپی نفرین یکصد هزارم با یک سوزن ظریف، تزریق می شود. پس از گذشت ده دقیقه جراحی شروع می شود. مریض باید یک دوز آنتی بیوتیک دریافت کند و در حین جراحی در اتاق عمل، پا و ساق پا باید حمایت شوند. قبل از جراحی، در دو حالت باز و بسته از محل جراحی عکس گرفته می شود. نوع تکنیک جراحی هم بستگی به وضعیت لابیا ها دارد که می تواند وج و یا لاینر باشد. بعد از جراحی برای بخیه، از یک نخ قابل جذب مثل مونوکریل ۰/۴ استفاده می شود.

مراقبت های بعد از جراحی

  • شستشو با آب و صابون و تمیز کردن زخم (نیاز به نشستن در آب گرم نیست چون ممکن است باعث ضعف و ایجاد زخم شود)
  • استفاده از آنتی بیوتیک های موضعی
  • استفاده از پک های یخ و استفاده از مسکن
  • استفاده از استروژن های موضعی ۳ بار در هفته و به مدت ۶ هفته برای کمک به ترمیم زخم خانم های بالای ۳۵ سال
  • استفاده از ترکیبات ضد قارچ برای تخفیف خارش
  • عدم ورزش
  • عدم برداشتن وسایل سنگین
  • عدم رابطه جنسی تا ۶ هفته
  • عدم ایجاد سایش
  • خودداری از چهار زانو نشستن
 معمولا بخیه، درعرض ۱۰ تا ۱۴ روز ترمیم می شود. برای خارش و ترشح ایجاد شده در حین ترمیم، می توان از آنتی هیستامین و دیفن هیدرامین استفاده کرد. در مدت چهار هفته زخم کاملا بسته شده و بعد از ۶ تا ۸ هفته، ترمیم کامل می شود.

تکنیک لاینر

در بین تکنیک های لابیاپلاستی، بیشترین تکنیکی که متخصص زنان استفاده می کند، لاینر هست. با این تکنیک، لبه های لابیا که دچار تیرگی هستند، برداشته می شود. برداشتن لابیاهای ضخیم و گوشتی که خانم ها بسیار خواهان آن هستند، با این تکنیک انجام می شود. لابیاپلاستی روشی برای کاهش سایز و شکل لابیا مینور است که یکی از شایع ترین اعمال جراحی زنان است.
لابیا مینور یک چین موکوسی پوستی هست که بین لابیا ماژور و وستیبول (vestibule) و لورا است. لابیا مینور به شدت به لمس در زمان تحریک جنسی، به علت بافت ارکتایل و پایانه های عصبی غنی در لنف، حساس است. این بخش از نظر شکل، ضخامت و قرینگی، اشکال مختلفی دارد. اگر طول آن بیشتر از ۳ سانتی متر باشد، به عنوان هایپرتروفی یا بزرگی لابیا مینور در نظر گرفته می شود. علل بزرگی لابیا مینور می تواند مادرزادی ، اکتسابی یا ایدیوپاتیک (ناشناخته) باشد. بزرگی لابیا مینور ممکن است از درماتیت، بی اختیاری ادرار، کشیدگی ناشی از وزن و یا مواجهه با هورمون های خارجی ایجاد شود.
اولین مطالعه در مورد لابیاپلاستی در سال ۱۹۸۴ بود. روش های مختلفی مثل لیزر و جراحی (روش وج رزکشن یا لاینر) وجود دارد. تکنیک یا هر روشی که ما استفاده می کنیم نباید باعث آسیب بافت عروقی-عصبی لابیا شود و حتما باید بقایای لابیا حفظ شود. تکنیکی به اسم باربی درسال ۲۰۰۵ در آمریکا انجام شد (این نام را بیماران، در لس آنجلس بر آن گذاشتند). در این تکنیک، کل بافت لابیا برداشته شده و مانند تکنیک لاینر، لبه های تیره ی لابیا مینور برداشته می شود. در یک مطالعه ای در بین ۵۵۰ خانم ۹۷درصد، خواهان برداشتن لابیاهای تیره بودند. تکنیک وج رزکشن یه تکنیک ایده آل برای بانوانی است که لابیاهای تیره ندارند و می خواهند شکل لابیا حفظ شود. اما از مضرات این روش، باقی گذاشتن اسکار و ورودی واژن تنگ تر است.
در حدود یک دهه است که استفاده از لیزر بر پایه ی آر اِف (RF) دراعمال جراحی زیبایی زنان، درحال افزایش است. اولین بار آر اِف درسال ۲۰۰۵، برای انجام لابیاپلاستی انجام شد.

دلایل انجام لابیاپلاستی 

  •  مشکلات ایجاد شده برای بیمار نظیر: مشکلات بهداشتی، چسبیدن کاغذ توالت و تحریک پذیری، مشکلات حین لباس پوشیدن، دوچرخه سواری و….
  •  برآمدگی در زیر لباس
هیچ ممنوعیت خاصی برای لابیاپلاستی وجود ندارد.

ارزیابی بیمار

بهتر است که ارزیابی و مشاوره با بیمار چند روز قبل از جراحی صورت بگیرد. برای جراحی، حدودا ۲ ساعت قبل از شروع، معمولا محل جراحی با پماد بی حسی، بی حس می شود. برای انجام لابیاپلاستی، بعد از تزریق بی حسی ۱۵ دقیقه صبر می کنیم. برش معمولا از زیر فرنولوم شروع شده و تا ورودی واژن ادامه پیدا می کند. بعد از برداشت بافت اضافه، محل مذکور با نخ مونوفیلامان قابل جذب ۰/۴ و یا ۰/۵، دوخته می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست